Laatste nieuws

Hoi allemaal!
Even een laatste update over hoe het gaat met Loena en de pups. Ik zit weer ietsje later dan gepland achter de computer, omdat ik vandaag “even” puin heb geruimd in ons huis, want dat was een beetje blijven liggen met alle consternatie de afgelopen dagen. En aangezien ik ook nog vakantiewas enzo had liggen (die tante Wil wel grotendeels al voor me gestreken had gisteren, luxe!) was het al met al een behoorlijke klus. De kids moesten zichzelf maar vermaken, dus gaf Arwen een optreden voor Nemo toen ze meedeed met de DVD van High school musical 2. Ze had voldoende inspiratie opgedaan in Disneyland, want daar waren 2 High school musical shows. En Nemo is altijd dankbaar publiek voor zijn zusje :-) !
Maar goed, om ongeveer 4 uur was ik klaar met ruimen en ik besloot nog even snel langs Het Stadshart te gaan om cadeautjes te kopen voor Rik en Daan, want die 2 vriendjes van Arwen vieren volgende week hun feestje en daar mag Arwen bij zijn. Het leek me wel handig om dit vast in huis te hebben, want het wordt dadelijk nog druk genoeg!
Dus de kids en ik nog even op de valreep daar naar toe, en om kwart over 5 stond ik bij Bart Smit. Cadeautjes gekocht en natuurlijk ook nog e.e.a. voor Arwen en Nemo, ach, het is vakantie! Wij gingen daarna weer met de lift naar boven en ik bedacht me bij Perry Sport nog even een petje te kopen voor Patrick, omdat hij het zijne in Disneyland was kwijt geraakt. Toen ik wilde afrekenen, kwam ik tot de ontdekking dat mijn portomonnee weg was. Nu ben ik daar eerlijk gezegd nooit zo zuinig op, dus ik graven in mijn tas, nee hoor, niets. Terug gehold naar Bart Smit (Arwen en Nemo vonden het allemaal wel komisch en Arwen won van mama, dus dat was geweldig), maar ook daar lag hij niet meer. Natuurlijk geen telefoon bij me (ik ben nog uit de middeleeuwen), maar ik mocht van de meisjes die bij Bart Smit stonden even bellen, dus meteen Pat gebeld die de pas blokkeerde (fijn, kun je meteen een week geen geld meer opnemen).
En het leukste was; mijn parkeerkaart zat ook in mijn portomonnee (die was ik vorige keer een beetje kwijt, dus extra zorgvuldig weg gestopt, normaal gesproken gooi ik ‘m altijd los in mijn tas), gelukkig kon ik, na het verhaal te hebben uitgelegd, de garage uit zonder bewijs van aangifte. Want ik wilde eerst de kids thuis brengen voordat ik naar het politiebureau ging.
Eenmaal daar bleek portomonnees pikken de nieuwe Zoetermeerse nationale sport, want er stonden tegelijk met mij nog 4 mensen die ‘m kwijt waren, zowel in het Stadshart als winkelcentrum Rokkeveen. Dusse… let goed op! Gelukkig zaten er verder geen belangrijke papieren in, alleen een aantal passen die zonder verdere ellende geblokkeerd konden worden. Erger vind ik dat er foto’s inzaten die me dierbaar waren en ook onvervangbaar van Nala, Boy en Patrick in zijn jonge jaren en van de kids. En dat gaat bovendien niemand iets aan… maar goed, we gaan gewoon maar door! Het gaat op het moment even allemaal aan één stuk door!
Maar waar iedereen nu eigenlijk benieuwd naar is (want ik loop weer eens uit) natuurlijk, is hoe het met Loena en pups gaat. Wel, GOED! Alle pups doen het prima en de eerste kritieke fase zijn ze nu door. De koorts bij Loena was iets gezakt, nog wel verhoging, 38,6. Maar ze is heel levendig en vrolijk, dus het zal waarschijnlijk allemaal wel loslopen. Toch moet je met labradors altijd wel uitkijken, want ik weet dat Nala onder de meest extreme omstandigheden gewoon vrolijk door bleef gaan. Behalve als ze bij de dierenarts was, dan was het een muts eersteklas al was er niets aan de hand!
Ik heb Mar gebeld, maar ben vandaag niet langs geweest, voor de rust van Loena en ook van Mar en haar gezin, want die stalken we op het moment een beetje ;-) ! Loena is echt een lief moedertje, alleen gaan ze soms nogal lomp een beetje op een puppie zitten, maar die laat dit dan luidkeels horen en dan staat ze gauw weer op. Ze kunnen dus nu al voor zichzelf opkomen!
We houden jullie van alles op de hoogte en Pat moet de foto’s regelen, want dat kan ik niet. Cindy en René hebben al gevraagd naar de foto’s van de twee teefjes, want die willen nog een labjesvriendinnetje voor hun stoere chocolab Quilty. Dus 1 teefje heeft waarschijnlijk al nieuwe baasjes en een pleegbroer EN een eigen bank! En of we zelf zo sterk zijn om ze allemaal weg te doen…???
Liefs, Manja

Moe maar voldaan

Hallo lieve allemaal,
Vandaag is Loena eindelijk bevallen van haar puppies! En ik zit hier met dikke ogen van moeheid te tikken, maar voor iedereen die zo met ons meeleeft en geholpen heeft bij deze onverwachte verrassing, wil ik toch vandaag nog verslag doen van deze bijzondere gebeurtenis.
Vannacht om half 1 ging de telefoon naast ons bed. Ik sliep eigenlijk net pas, omdat ik hier toch op zat/lag te wachten. Ook al was ik wel moe omdat we de nacht daarvoor ook pas heel laat gingen slapen. We kwamen namelijk uit Disneyland Parijs en dat was heel erg leuk en gezellig met Pieter, José (plus baby in de buik) en Robin. We waren wel wat later dan gepland (we konden er maar weer geen genoeg van krijgen) maar toch nog redelijk op tijd weg gegaan uit Parijs, maar hebben ongeveer 2 uur stil gestaan omdat er een groot ongeluk was gebeurd vlak voor onze auto (Pieter en de zijnen hielden ons telefonisch op de hoogte, want zij stonden gezellig eerste rang voor een gekantelde en uitbrandende vrachtwagen waarbij ook nog ontploffingsgevaar was). In ieder geval moesten we na dit feest een langere stop maken, zodat we pas om half 1 thuis waren en er dus om een uurtje of 2 in lagen.
Maar toen de telefoon ging, zat ik meteen rechtop in mijn bed en was het inderdaad Mar, die meldde dat de eerste pup er was, een meisje en alles was goed. Ik dacht, zo, die van Cindy en Rene is er alvast ;-) ! Dus ik snel even gewassen en aangekleed en ik kwam om 1 uur bepakt en bezakt met videocamera en fototoestel rond 1 uur aan bij Mar en co. Loena was heel blij dat ze me zag en liep meteen naar me toe. Ze had de eerste pup staande in de keuken uitgeperst en had ook niet de nageboorte en het vruchtvlies opgegeten. Ze wist duidelijk nog niet zo goed wat ze er mee aan moest.
De pup, een lekker bol zwartgekleurd teefje, lag keihard te piepen of kroop verwoed rond op de vele matrassen die in de kamer waren neergelegd (het leek wel de huiskamer van de Stampertjes voor de kenners van Annie M.G. Schmidt), want de werpkist was door Loena nog niet als zodanig in gebruik genomen. Ze werd algauw opgepakt door de hulptroepen, in dit geval verpleegkundige en hondenkenner Daphne.
Nadat ik mijn handen ontsmet had, mocht ik de pup even knuffelen. Loena was nog een beetje onrustig en liep wat rond. Ook kon ze, ondanks haar niet zo prettige toestand, nog tegen me op springen (hoe ze het flikte mag Joost weten). De volgende pup liet wel lang op zich wachten, waarschijnlijk toch door de stress hield Loena het wat tegen. Maar de volgende pup moest wel binnen anderhalf uur (liefst sneller aan het begin) ter wereld komen. Het telefoonnummer van de dierenarts werd paraat gehouden, maar gelukkig kwam na een uur en 2 minuten de volgende pup, een reutje tevoorschijn. Wat een mooi gezicht, zo’n pupje in een volmaakt vruchtvlies dat daarin al bewoog (gelukkig!). Nu werd wel alles opgegeten door Loena, die zich daarna ineens herinnerde dat er al een pup moest zijn ergens en daar naar op zoek ging. Ik heb de eerste pup (die telkens uit mijn handen kroop, dat wordt er eentje!) snel op het matras gezet en mama en broertje kwamen er bij. Loena ging de pups zogen en na maar 21 minuten kwam de volgende pup ineens tevoorschijn. Loena had wel weeën, maar ze perste niet overdreven, dus deze pup was er “ineens”. Alles werd snel weer geregeld en ik haalde de eerste 2 pups even weg, omdat dit pupje voor ons allen en ook voor Loena, vrij onverwacht gekomen was. Maar ze konden al snel weer terug naar hun mama.
Loena had (behalve bij deze pup, die kwam toen Loena lag) een nogal aparte manier van bevallen. Als ze persweeën kreeg, stond ze op, liep naar de keuken, deed een plasje en perste daarna de pup uit. Mar moest goed vangen of hielp de pup er voorzichtig uit, want de meeste pups waren vrij groot en stevig. Daarna dronk Loena iets en keerde terug naar haar kids. Maar goed, deze pup was een teefje, die kleiner en tengerder was dan de 2 voorgaande pups, maar keihard schreeuwde toen ze geboren was. Ik zei tegen Mar: “Dat is vast een meisje, zo krijsen!”. En ja hoor!

En toen waren er alweer drie! Mar en Daphne wisten precies wat ze moesten doen (wat was ik blij met deze hulp!), de navelstrengetjes werden keurig afgebonden en doorgeknipt, dit moest wel snel gebeuren, want Loena at alle afval als een speer op en de arme pups krgen hierdoor bijna een navelbreuk. Hierna werd de pup in een handdoek gewikkeld en 2 keer naar beneden “geschud”, om evt. vocht uit de longetjes te krijgen. Dan werd het gehemelte gecontroleerd of dit gesloten was. Vervolgens werd de pup bij Loena gelegd, die deze meteen begon schoon te likken en de pups gingen dan drinken.
Voor de tijden en het schema zal ik deze nog even vermelden:
30 juli 2008
pup 1: 00:25 teef
pup 2: 1:27 reu
pup 3: 1:48 teef
pup 4: 2:15 reu
pup 5: 2:40 reu
pup 6: 3:20 reu
pup 7: 4:35 reu
De rest van de puppies waren dus allemaal reutjes, de één groot, de ander wat kleiner, maar allemaal deden ze het prima! Alleen de laatste pup liet wat langer op zich wachten, dat klopt ook, want die zit dan het meest naar “boven”. Deze pup had een gescheurd vruchtvliesje en Loena scheurde ook nog de navelstreng een beetje door met haar wilde opeten van de placenta en vliezen. Maar na wat opstartproblemen, we moesten hem even motiveren om te drinken, lag hij er even goed bij als de rest van de pups.
Hierna heb ik Loena even uit gelaten, ze vond dit heerlijk en had niet zoiets van: Ik moet terug naar mijn pups. Maar eenmaal binnen kweet zij zich al snel weer van haar taak als kersverse mama. Toen was het afwachten of er nog een pup kwam, maar zo zag het er niet meer uit.
Dus ik ben rond 6 uur naar huis gegaan en heb even gedouched (want schoner wordt je niet van een bevalling, al is het dan van je hond). Toen heb ik het verhaal aan Pat verteld en was al aan dit stuk begonnen, maar Pat stuurde mij naar bed en regelde dat tante Willy hier naar toe kwam voor de kids, want ’s middags zou ik een paar uurtjes op de pups gaan passen bij Mar, want die arme ziel moest na een doorwaakte nacht en 2 nachten daarvoor dat ze heeft geslapen en gewaakt bij Loena (Mar, je bent een schat!), nog de hele dag werken in de dierenwinkel.
Om 11 uur stond tante Willy op de stoep en ontfermde zich over Arwen en Nemo (die dit helemaal niet erg vonden). Pat vertrok naar zijn werk, waar ook iedereen meeleefde en hem vroeg of hij al opa was geworden en of ze op kraamvisite mochten komen.
Vanmiddag heb ik op de pups gepast, Loena is een voorbeeldige moeder. Ze lag nu wel heerlijk in de werpkist (met dank aan Hans en Annie en aan Brigitte, die dit contact voor mij gelegd heeft) en zoogde haar pups prima. Ze is wel even mee uit geweest, maar eigenlijk wilde ze haar pups niet alleen laten, dus dat was poepen, plassen en weer naar binnen. Eenmaal binnen holde ze meteen naar de werpkist en begon haar pups te zoeken (want die lagen even warm onder een handdoek), zelfs haar eten liet ze even staan!
Vanavond zijn Pat en ik nog even samen geweest terwijl tante Willy hier de boel regelde (wat moeten we toch zonder haar!). Pat heeft gefilmd (want dat had ik vannacht per ongeluk in zwart-wit gedaan, tja, verstand heb ik er sowieso niet van en zeker niet ’s nachts… en wat geeft het, de pups zijn toch nog zwart) en foto’s gemaakt. En wat zijn wij trots op onze Loena!
De pups zijn allemaal levendig en tierig en doen het goed. Ze zijn nu nog allemaal geheel zwart, maar bij sommigen zit er al bruin doorheen. Over een week of 4 weten we of het “hele” labs zijn of kruisingen, want dan kunnnen we het goed zien. De pups hebben verder geen aftekeningen, dus dat duidt dan wel weer op een lab. De kleur verandert waarschijnlijk ook nog wel, alle pups lijken op elkaar en bij donkere pups zijn ze bij de geboorte zwart.
Mensen die graag een pup willen hebben kunnen vanaf dan ook komen kijken, want dan kun je meer zien van het karakter van de pup. Ook is dat veiliger, omdat de pups nu nog erg vatbaar zijn voor bacterieën. En natuurlijk mag iedereen dan ook op kraamvisite komen, dat vinden we erg gezellig, want deze vakantie zullen we redelijk veel aan huis gekluisterd zijn door de pups. Dus “moeten” jullie maar naar ons toekomen! Voor nu moeten jullie je maar tevreden stellen met wat fotootjes!
Met Loena gaat het ook best goed, ze is levendig maar heeft wel veel te verduren gehad. Ze had vanavond koorts, 39,1. Als dit aanhoudt, wordt er morgen contact opgenomen met de dierenarts. Want het kan zijn dat de baarmoeder gaat ontsteken of (hopelijk niet!) dat er nog een pup in zit. Maar deze zal dan waarschijnlijk wel overleden zijn, wat een evt, bevalling zal bemoeilijken. Laten we hopen dat het allemaal mee zal vallen!

Als alles goed gaat, komen Loena en haar pups zaterdag thuis. We gaan de garage even opruimen en de serre leegruimen, zodat de werpkist daar lekker warm en tochtvij kan staan.
Nou, ik zit nu haast te pitten achter de computer dus ga mijn bed maar eens opzoeken. En we houden jullie op de hoogte!
Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en tot snel,
Liefs, Manja

En de eerste is??

Een meisje. We werden zojuist door Mar gebeld dat Loena is bevallen van de eerste puppy. En de eerste is dus een meisje. Hoeveel er nog komen en wat dat gaan worden moeten we nog even afwachten. Manja is er meteen naartoe gereden om erbij te zijn en alles vast te leggen. Over een paar dagen kunnen we ook pas zien welk ras de vader eigenlijk geweest is. Wellicht een labrador maar kan net zo goed een Tervurense herder geweest zijn. Dat weten we nog niet. Zodra we meer weten laten we dat natuurlijk weten.
Later…
BTW we zijn afgelopen weekeinde weer naar Disneyland geweest maar daar schrijf ik later wel over

Update hoe we het verder gaan regelen met Nala

Ik schrijf eigenlijk nooit wat op onze site, dat is Pat zijn ding. Maar goed, omdat er nu wel echt het één en ander aan de hand is hier, ben ik ook maar eens in de figuurlijke pen geklommen!
Vandaag ben ik (na een redelijk slapeloze nacht, want hoe moest het nu allemaal?!?) aan het regelen geslagen hoe we alles nu moeten regelen voor onze Loena. Gisteren was ik eigenlijk nog geheel beduusd door het oordeel van de dierenarts (Pat zag er eigenlijk veel sneller de humor van in, hij zei toen Loena op de gang ging omdat wij gingen eten, “Kom Loena met je hele familie, in je mand!”) en eigenlijk ook erg verdrietig, omdat Loena in haar jonge leventje al zoveel heeft meegemaakt en nu eindelijk bij ons kon gaan genieten nadat we haar hadden opgelapt en ontdaan van alle spoelwormen, oormijt en erg ontstoken oren en nu moet ze op deze jonge leeftijd ook nog puppies gaan krijgen! Maar ja, er kan niets meer aan gedaan worden en de puppies moeten er gaan komen. En Loena is echt zo’n ontzettende lieve hond, ze is superaanhankelijk en knuffelig en een schat voor de kinderen. En nu moet ze dit allemaal meemaken. Maar ja, ze is waarschijnlijk met een reden bij ons terecht gekomen en nu moeten wij dit maar zo goed mogelijk voor haar regelen.
Maar goed, allereerst moesten wij een werpkist te pakken zien te krijgen. Uiteraard ben ik meteen op MP gaan kijken en zo, maar deze kisten kosten zo’n 300 euro tweedehands en dan moet je er ook nog voor naar Friesland of zo rijden. Als je er eentje wilt huren kan dat ook voor ongeveer 6 euro per dag, maar dan kon je bijvoorbeeld naar Limburg. Ik kreeg het heldere idee dat Brigitte, de moeder van Arwen haar schoolvriendinnetje Romy, pas een pup had van een vriendin van haar en ik hoopte dat zij zo’n werpkist zou hebben. Dus na Brigitte eerst te hebben laten schrikken op school vanmorgen om half 9 met mijn bericht, is ze meteen voor ons aan het bellen gegaan en (SUPER!) de kist voor ons geregeld bij haar vriendin. Ik heb deze aardige mevrouw meteen gebeld en zij woont (ja echt waar!) hier aan de andere kant van de wijk en ze wilde ons heel graag helpen, zodat we kist van haar mogen lenen! Zij wilde gewoon dat Loena zo comfortabel mogelijk de bevalling en de eerste weken door zou komen. Helemaal geweldig natuurlijk!
Vervolgens ging ik, samen met Nemo zijn grote vriend Leander en zijn mama Marjolijn naar de dierenwinkel waar ik al jaren kom en waar een heel leuk mens, Marian (afgekort Mar) eigenaresse van is. Zij en haar man geven ook hondentrainingen en daar zou Loena ook al gestart zijn, ware het niet dat onze vakanties roet in het eten gooide, zodat we maar de helft van de lessen konden volgen (gelukkig nu maar, want nu had Loena helemaal niet meer gekund). Maar goed, terwijl Marjolijn de jongens bezig hield, kon ik even wanhopig mijn verhaal een Mar vertellen. Want we gaan volgende week vrijdag naar Disneyland en dan moet Loena (met of zonder pups en/of bevalling) toch ergens terecht waar mensen zijn die lief voor haar zijn en die ze kon vertrouwen. Nu waren tante Wil en tante Betty ook al aan het kijken hoe het kon worden opgelost (want Loena zou eigenlijk naar Big Bet gaan) en dan zou tante Willy wel hier komen in onze vakantie samen met Kyra. Maar ook al is tante Wil een fantastisch mens, een bevalling van Loena wilde ik haar toch niet aandoen.  Maar tante Willy wilde dan toch hier komen, want bij de dierenambulance doen ze goed werk, zegt ze, maar Loena moet toch in een vertrouwde omgeving kunnen bevallen. Tante Wil, je bent echt een supermens!
Maar tot mijn grote vreugde zei Mar dat Loena bij haar thuis kon worden ondergebracht. Zij en haar man hebben heel veel verstand van honden en ze hebben geregeld nesten gehad (ook van honden van andere mensen, die ze bijvoorbeeld zonder dat ze het wisten drachtig via MP hadden gekocht). Ze weten er dus alles van en Mar bood dit spontaan aan. Er zal alleen één maar aan, ze wilde dan Loena wel morgen al komen halen, want zij zei dat Loena zich eerst bij haar en in haar roedel met honden op haar gemak moest voelen, voordat Loena is alle rust kan bevallen. En dat wij Loena dan ook niet voor de bevalling weer op konden halen (mocht dit na Disney nog niet zijn gebeurt) want al dat heen en weer brengen doet geen goed aan de rust. Loena bevalt dus bij haar (beter kan niet, want daar is het rustig, er is alle veiligheid want zij weten waar ze op moeten letten en wij niet uiteraard en ik zag al op internet dat je op nogal wat letten moet). We mogen Loena, als ze gewend is, bij wijze van spreken iedere dag bezoeken als dit niet te stressvol voor haar is en als ze bevalt wanneer wij in Nederland zijn dan belt Mar ons meteen op en kunnen we erbij zijn. Als alles goed gaat met de pups en met Loena en het kan, nemen we Loena plus pups wanneer dit kan weer mee naar huis en gaan we er de rest van de tijd zelf voor zorgen. Ook al moesten we heel erg slikken dat we Loena een aantal weken niet in huis zullen hebben, dit is natuurlijk wel een ongelooflijk goede oplossing, aangeboden door onwijs lieve mensen die ook nog eens alle verstand van honden hebben. Dus we hebben, na rijp beraad, ervoor gekozen om het zo te gaan doen. Voor Loena is het waarschijnlijk heel fijn om te bevallen waar andere honden bij zijn die het al eens hebben meegemaakt, want volgens Mar is het voor Loena waarschijnlijk lichamelijk geen probleem om pups te krijgen, maar moet ze mentaal wel ondersteund worden.
Wat waren we blij met zoveel hulp van al die lieve mensen! Gisteren wist ik me echt even geen raad, maar iedereen wil ons aan alle kanten helpen en regelen van alles. Mijn ouders kwamen ook nog even kijken hier en ook zij willen ons helpen (vooral als dit geintje een DUUR geintje gaat worden!). Dus iedereen die dit leest en helpt, we zijn jullie echt heel erg dankbaar en Loena ook!!!
Verder kregen we ook nog een aantal reacties van mensen die evt. wel interesse zouden hebben in een puppie. Ook daar zijn we blij mee, al hebben we natuurlijk geen idee hoeveel het er worden en hoe ze er uit zullen zien. Ze is in ieder geval bij de fokker gedekt en wij denken dat, aangezien Loena waarschijnlijk wel een stamboom heeft (want ze is getatoueerd) en ze echt heel mooi is en een super karakter heeft, deze Loena als kweekteefje heeft willen gebruiken en haar bij de eerste loopsheid meteen bij een andere labrador heeft gezet (want chocolade verkoopt natuurlijk goed). Dus misschien komen er wel volle labs uit en anders zien we wel weer. We hopen iig goede huisjes te vinden voor de puppies.
Maar onze eerste zorg is dat Loena goed door de bevalling heen komt, daarna zien we wel weer verder. Loena kijkt ons aan met haar lieve trouwe hondenogen en we kunnen niet anders hopen dat we nog heel veel tijd zullen hebben om haar een superhondenleven te geven, want dat verdient ze echt!
We houden jullie op de hoogte, bedankt voor alle lieve berichtjes. We zullen nog wat foto’s op de site zetten morgen van ons dikke Loenaatje (want je gaat nu echt zien dat ze ronder wordt, ondanks dat ze verder nog steeds wat mager is).
Groetjes en liefs, Manja

Weer een kleintje

Of misschien zelfs wel meerdere. Iedereen denkt natuurlijk meteen dat we zwanger zijn. Wel, theoretisch is dat ook wel een beetje zo. Nog geen maand geleden hebben we Loena uit het asiel uit Belgie nabij Antwerpen gehaald. Op zich een vrolijke doch magere hond van 7 maanden oud. Althans volgens het asiel. Maar gedurende de afgelopen weken vonden we de tepels steeds groter worden. In eerste instantie dachten we dat het tekenen zouden zijn van de eerste loopsheid. Maar na vanmiddag weten we meer. Vanmiddag is Manja met Loena naar de dierenarts geweest. En ja hoor, daar waar we bang voor waren en wat niemand gebeurd als ze een hond uit het asiel halen werd waarheid. Loena is drachtig. Hiep hiep hoera
Waarschijnlijk komen de pups binnen een paar dagen. We moeten dus snel het een en ander regelen. Een werpkist en een warmte lamp oid. We zijn druk bezig gegaan om eea uit te zoeken. En dat een week voordat we naar Disneyland Parijs gaan. In deze periode kan ze waarschijnlijk bij de dierenambulance verblijven. Maar dat moet dus ook nog uitgezocht worden.
We houden jullie verder op de hoogte, maar mochten er mensen zijn of in je omgeving die wel een schattige Labrador pup willen denk er maar eens over na :-) . Of een halve lab. want we weten niet welk ras haar gedekt heeft en waar dat gebeurd is.

Zomerfeest

Net als vorig jaar heeft Arwen vandaag weer op school het Zomerfeest gehad. Een liedje en dansje werd ingestudeerd. Er waren lekkere hapjes te krijgen en lekkere drankjes. Waarvan de eerste ook als eerste op waren, helaas. Dit jaar was het thema Annie MG Schmidt. Klas 1H waar Arwen in zit heeft een stukje ingestudeerd op het liedje Twips. Zie het filmpje hieronder.

Zomerfeest

opgenomen met Nokia N95