Moe maar voldaan


Hallo lieve allemaal,
Vandaag is Loena eindelijk bevallen van haar puppies! En ik zit hier met dikke ogen van moeheid te tikken, maar voor iedereen die zo met ons meeleeft en geholpen heeft bij deze onverwachte verrassing, wil ik toch vandaag nog verslag doen van deze bijzondere gebeurtenis.
Vannacht om half 1 ging de telefoon naast ons bed. Ik sliep eigenlijk net pas, omdat ik hier toch op zat/lag te wachten. Ook al was ik wel moe omdat we de nacht daarvoor ook pas heel laat gingen slapen. We kwamen namelijk uit Disneyland Parijs en dat was heel erg leuk en gezellig met Pieter, José (plus baby in de buik) en Robin. We waren wel wat later dan gepland (we konden er maar weer geen genoeg van krijgen) maar toch nog redelijk op tijd weg gegaan uit Parijs, maar hebben ongeveer 2 uur stil gestaan omdat er een groot ongeluk was gebeurd vlak voor onze auto (Pieter en de zijnen hielden ons telefonisch op de hoogte, want zij stonden gezellig eerste rang voor een gekantelde en uitbrandende vrachtwagen waarbij ook nog ontploffingsgevaar was). In ieder geval moesten we na dit feest een langere stop maken, zodat we pas om half 1 thuis waren en er dus om een uurtje of 2 in lagen.
Maar toen de telefoon ging, zat ik meteen rechtop in mijn bed en was het inderdaad Mar, die meldde dat de eerste pup er was, een meisje en alles was goed. Ik dacht, zo, die van Cindy en Rene is er alvast ;-) ! Dus ik snel even gewassen en aangekleed en ik kwam om 1 uur bepakt en bezakt met videocamera en fototoestel rond 1 uur aan bij Mar en co. Loena was heel blij dat ze me zag en liep meteen naar me toe. Ze had de eerste pup staande in de keuken uitgeperst en had ook niet de nageboorte en het vruchtvlies opgegeten. Ze wist duidelijk nog niet zo goed wat ze er mee aan moest.
De pup, een lekker bol zwartgekleurd teefje, lag keihard te piepen of kroop verwoed rond op de vele matrassen die in de kamer waren neergelegd (het leek wel de huiskamer van de Stampertjes voor de kenners van Annie M.G. Schmidt), want de werpkist was door Loena nog niet als zodanig in gebruik genomen. Ze werd algauw opgepakt door de hulptroepen, in dit geval verpleegkundige en hondenkenner Daphne.
Nadat ik mijn handen ontsmet had, mocht ik de pup even knuffelen. Loena was nog een beetje onrustig en liep wat rond. Ook kon ze, ondanks haar niet zo prettige toestand, nog tegen me op springen (hoe ze het flikte mag Joost weten). De volgende pup liet wel lang op zich wachten, waarschijnlijk toch door de stress hield Loena het wat tegen. Maar de volgende pup moest wel binnen anderhalf uur (liefst sneller aan het begin) ter wereld komen. Het telefoonnummer van de dierenarts werd paraat gehouden, maar gelukkig kwam na een uur en 2 minuten de volgende pup, een reutje tevoorschijn. Wat een mooi gezicht, zo’n pupje in een volmaakt vruchtvlies dat daarin al bewoog (gelukkig!). Nu werd wel alles opgegeten door Loena, die zich daarna ineens herinnerde dat er al een pup moest zijn ergens en daar naar op zoek ging. Ik heb de eerste pup (die telkens uit mijn handen kroop, dat wordt er eentje!) snel op het matras gezet en mama en broertje kwamen er bij. Loena ging de pups zogen en na maar 21 minuten kwam de volgende pup ineens tevoorschijn. Loena had wel weeën, maar ze perste niet overdreven, dus deze pup was er “ineens”. Alles werd snel weer geregeld en ik haalde de eerste 2 pups even weg, omdat dit pupje voor ons allen en ook voor Loena, vrij onverwacht gekomen was. Maar ze konden al snel weer terug naar hun mama.
Loena had (behalve bij deze pup, die kwam toen Loena lag) een nogal aparte manier van bevallen. Als ze persweeën kreeg, stond ze op, liep naar de keuken, deed een plasje en perste daarna de pup uit. Mar moest goed vangen of hielp de pup er voorzichtig uit, want de meeste pups waren vrij groot en stevig. Daarna dronk Loena iets en keerde terug naar haar kids. Maar goed, deze pup was een teefje, die kleiner en tengerder was dan de 2 voorgaande pups, maar keihard schreeuwde toen ze geboren was. Ik zei tegen Mar: “Dat is vast een meisje, zo krijsen!”. En ja hoor!

En toen waren er alweer drie! Mar en Daphne wisten precies wat ze moesten doen (wat was ik blij met deze hulp!), de navelstrengetjes werden keurig afgebonden en doorgeknipt, dit moest wel snel gebeuren, want Loena at alle afval als een speer op en de arme pups krgen hierdoor bijna een navelbreuk. Hierna werd de pup in een handdoek gewikkeld en 2 keer naar beneden “geschud”, om evt. vocht uit de longetjes te krijgen. Dan werd het gehemelte gecontroleerd of dit gesloten was. Vervolgens werd de pup bij Loena gelegd, die deze meteen begon schoon te likken en de pups gingen dan drinken.
Voor de tijden en het schema zal ik deze nog even vermelden:
30 juli 2008
pup 1: 00:25 teef
pup 2: 1:27 reu
pup 3: 1:48 teef
pup 4: 2:15 reu
pup 5: 2:40 reu
pup 6: 3:20 reu
pup 7: 4:35 reu
De rest van de puppies waren dus allemaal reutjes, de één groot, de ander wat kleiner, maar allemaal deden ze het prima! Alleen de laatste pup liet wat langer op zich wachten, dat klopt ook, want die zit dan het meest naar “boven”. Deze pup had een gescheurd vruchtvliesje en Loena scheurde ook nog de navelstreng een beetje door met haar wilde opeten van de placenta en vliezen. Maar na wat opstartproblemen, we moesten hem even motiveren om te drinken, lag hij er even goed bij als de rest van de pups.
Hierna heb ik Loena even uit gelaten, ze vond dit heerlijk en had niet zoiets van: Ik moet terug naar mijn pups. Maar eenmaal binnen kweet zij zich al snel weer van haar taak als kersverse mama. Toen was het afwachten of er nog een pup kwam, maar zo zag het er niet meer uit.
Dus ik ben rond 6 uur naar huis gegaan en heb even gedouched (want schoner wordt je niet van een bevalling, al is het dan van je hond). Toen heb ik het verhaal aan Pat verteld en was al aan dit stuk begonnen, maar Pat stuurde mij naar bed en regelde dat tante Willy hier naar toe kwam voor de kids, want ’s middags zou ik een paar uurtjes op de pups gaan passen bij Mar, want die arme ziel moest na een doorwaakte nacht en 2 nachten daarvoor dat ze heeft geslapen en gewaakt bij Loena (Mar, je bent een schat!), nog de hele dag werken in de dierenwinkel.
Om 11 uur stond tante Willy op de stoep en ontfermde zich over Arwen en Nemo (die dit helemaal niet erg vonden). Pat vertrok naar zijn werk, waar ook iedereen meeleefde en hem vroeg of hij al opa was geworden en of ze op kraamvisite mochten komen.
Vanmiddag heb ik op de pups gepast, Loena is een voorbeeldige moeder. Ze lag nu wel heerlijk in de werpkist (met dank aan Hans en Annie en aan Brigitte, die dit contact voor mij gelegd heeft) en zoogde haar pups prima. Ze is wel even mee uit geweest, maar eigenlijk wilde ze haar pups niet alleen laten, dus dat was poepen, plassen en weer naar binnen. Eenmaal binnen holde ze meteen naar de werpkist en begon haar pups te zoeken (want die lagen even warm onder een handdoek), zelfs haar eten liet ze even staan!
Vanavond zijn Pat en ik nog even samen geweest terwijl tante Willy hier de boel regelde (wat moeten we toch zonder haar!). Pat heeft gefilmd (want dat had ik vannacht per ongeluk in zwart-wit gedaan, tja, verstand heb ik er sowieso niet van en zeker niet ’s nachts… en wat geeft het, de pups zijn toch nog zwart) en foto’s gemaakt. En wat zijn wij trots op onze Loena!
De pups zijn allemaal levendig en tierig en doen het goed. Ze zijn nu nog allemaal geheel zwart, maar bij sommigen zit er al bruin doorheen. Over een week of 4 weten we of het “hele” labs zijn of kruisingen, want dan kunnnen we het goed zien. De pups hebben verder geen aftekeningen, dus dat duidt dan wel weer op een lab. De kleur verandert waarschijnlijk ook nog wel, alle pups lijken op elkaar en bij donkere pups zijn ze bij de geboorte zwart.
Mensen die graag een pup willen hebben kunnen vanaf dan ook komen kijken, want dan kun je meer zien van het karakter van de pup. Ook is dat veiliger, omdat de pups nu nog erg vatbaar zijn voor bacterieën. En natuurlijk mag iedereen dan ook op kraamvisite komen, dat vinden we erg gezellig, want deze vakantie zullen we redelijk veel aan huis gekluisterd zijn door de pups. Dus “moeten” jullie maar naar ons toekomen! Voor nu moeten jullie je maar tevreden stellen met wat fotootjes!
Met Loena gaat het ook best goed, ze is levendig maar heeft wel veel te verduren gehad. Ze had vanavond koorts, 39,1. Als dit aanhoudt, wordt er morgen contact opgenomen met de dierenarts. Want het kan zijn dat de baarmoeder gaat ontsteken of (hopelijk niet!) dat er nog een pup in zit. Maar deze zal dan waarschijnlijk wel overleden zijn, wat een evt, bevalling zal bemoeilijken. Laten we hopen dat het allemaal mee zal vallen!

Als alles goed gaat, komen Loena en haar pups zaterdag thuis. We gaan de garage even opruimen en de serre leegruimen, zodat de werpkist daar lekker warm en tochtvij kan staan.
Nou, ik zit nu haast te pitten achter de computer dus ga mijn bed maar eens opzoeken. En we houden jullie op de hoogte!
Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en tot snel,
Liefs, Manja

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *