Boy en Nala


Hoi allemaal!
Loena en haar kindjes zijn (weer) thuis! Zoals Arwen het zei: “Nu zijn we weer allemaal bij elkaar!”. De werpkist en de vloer van het huis zijn schoongemaakt met Dettol (Pat vindt het hier als een ziekenhuis ruiken), maar Loena vloeit nog een beetje en de pups moeten zoveel mogelijk beschermd worden tegen bacteriën en zoals de meesten van jullie weten; hygiëne is errug belangrijk voor mij. Er staat nog een enorme berg strijk op me te wachten en ik heb alles blijmoedig klaar gezet om er aan te beginnen, maar ik moet nu ook echt wel weer eens bloggen voor iedereen die met ons meeleeft en zich interesseert voor Loena en co. En dat zijn er nogal veel, getuige de vele leuke reacties op onze blogs en op Hyves, of telefonisch. Bedankt daarvoor, erg leuk!

Het is sowieso wel heel grappig, dat Loena van een vergeten kennelhond nu ineens de beroemdste hond van Rokkeveen geworden is. Niet in de minste plaats omdat ze de afgelopen weken de schaduw was van Mar en dus meeging naar de dierenwinkel, waar de hele dag mensen een hoofd om de deur staken of de puppies er al waren en toen ze er waren, Mar de hele dag maar 7 vingers moest opsteken om te vertellen hoeveel het er waren! Nu lopen we in het park en komen we allemaal mensen tegen die nu ineens zeggen: “Oh, is het DEZE Loena van de pups!”, waarop wij dan braaf knikken.

Maar goed, afgelopen zaterdag zijn we aan het ruimen gegaan omdat Loena en de pups thuis zouden gaan komen. We hadden bedacht dat de pups een mooi en tochtvrij plekje zouden hebben in de serre. Met Arwen en Nemo overlegt of hun speelgoed tijdelijk wat gereduceerd zou mogen worden en even verplaatst (gelukkig hebben we ruimte genoeg) en dat vonden ze prima, ze vonden het geweldig dat Loena en de pups weer thuis kwamen (al konden ze zich geloof ik weinig voorstellen bij de puppies, al heb ik iedere avond het boek “De puppies van Snuffie” van Dick Bruna voorgelezen). Maar eerst moest de garage worden leeggeruimd om het speelgoed van de kids daarin kwijt te kunnen (onze kinderen hebben ook niets) en hebben we zo’n 160! kg. oude spullen naar de vuilstort gebracht (ik heb het bij elkaar opgeteld van de 3 keer dat ik er naar toe gereden ben). Het vloerkleed hebben we met vooruitziende blik ook maar alvast de garage ingegooid, de plavuizen kunnen gelukkig wel iets hebben! Arwen en Nemo zaten braaf te spelen terwijl wij aan het bikkelen waren. Arwen had geluk en mocht nog even lekker mee buiten spelen met Romy.

En ’s avonds was ons huis zo opgeruimd, het leek wel of de koningin op visite kwam (nu is Loena veel belangrijker). De serre leek wel een kraamkamer volgens Mar, die daar erg om moest lachen. Loena leek wel blij te zijn dat ze weer thuis was, al wist ze nu niet meer of ze Mar moest schaduwen of ons. En de puppies waren alweer zo gegroeid! Ze zijn nu echt alweer 2 keer zo groot als toen ze geboren werden, wat gaat dat hard. En wat schattig, die kleine hondjes die liggen te piepen en te brommen. We waren op slag allemaal verliefd! Zoals de kinderen de volgende ochtend reageerden, terwijl ze in hun pyjamaatjes naar de pups stonden te kijken! Arwen verzuchtte na 10 minuten gekeken te hebben: “Ik kan gewoon niet gelóven dat wij nu puppies hebben!” en Nemo heeft, toen hij een paar uur later uit bed kwam (hij houdt van uitslapen) wel een half uur met zijn handjes op de werpkist geleund staan te kijken en zei iedere keer met een stralend bekkie terwijl hij wees: “Kijk! Puppies!!!”, alsof het het achtste wereldwonder was (en wat scheelt het?!?). De kids vinden het dus ook allemaal prachtig!

De zondag werd ook best nog wel druk, omdat veel mensen toch wel heeeeel benieuwd waren naar de hondjes. Eerst kwamen tante Betty en tante Willy oude handdoeken en 4 flessen Dettol brengen (we kunnen weer even vooruit) en 7 kleuren lintjes die we, als de pups wat groter zijn om hun nekjes gaan doen om ze uit elkaar te houden, want ze lijken echt heel veel op elkaar! En ze liepen net de beschuit met muisjes mis…

Daarna kwamen omie (die ook nog foto’s wilde maken) en opie, die te stoer is om veel van dieren te houden, maar bij wie de vertedering stiekem toch erg goed te zien was. Ze namen een groot speeltjespakket mee voor Loena die daar al fanatiek mee aan het spelen is, tja, ook zij is nog jong!

Toen iedereen weg was en ik probeerde het wereldrecord supersnel huishouden doen te verbeteren (het zweet stond op mijn rug), werd er gebeld door onze vroegere buurman René Heus, die al had aangegeven graag samen met zijn vriendin Yvonne een hondje te willen, met de vraag of ze even mochten komen kijken (ik weet het Mar, het niet te druk maken thuis, maar iedereen heeft alleen maar gekeken). Een uurtje later stonden zij voor de deur en ze waren direct weg van de pups, zo erg, dat ze Pat niet eens hoorden binnenkomen die Loena uit had gelaten. Ze willen graag een teefje (haar naam is vooralsnog Lady) en zo hebben de beide teefjes alvast een goed huisje, aangezien Arwen haar juffrouw Cindy en haar René al voordat Loena bevallen was hadden gezegd graag een teefje te willen.

Er heeft ook al een reutje een huis bij een vriendin van Mar. Deze Lia en haar gezin hebben 15 jaar een Golden retriever gehad en nu deze overleden is, wilden ze graag een nieuwe hond. Nou, mensen die 15 jaar lang voor een hond hebben gezorgd moeten er wel veel van hebben gehouden en een aanbeveling van onze rots in de branding op dit moment, Mar, is zeker een pré!

Verder denken we dat we zelf ook een reutje gaan houden, maar we moeten even kijken hoe Loena dit zou vinden, want die staat uiteraard op 1 en verdiend, als dit allemaal achter de rug is, een gouden mandje! Een reu zouden wij dan waarschijnlijk Sirius gaan noemen (tja, je bent Harry Potter fan of niet, toch?).

Loena doet het trouwens ook echt heel goed, ze ligt zoals gewoonlijk vaak dicht bij ons, maar de pups hoeven maar een kik te geven of ze staat al bij de werpkist. Het is trouwens heel slim van Loena dat ze niet de hele dag in de werpkist gaat liggen, want zodra ze zich daarin waagt, worden de pups wakker en willen ze meteen drinken. Ze vallen echt aan en drinken ook niet echt zachtzinnig. Zoals René (van Cindy) vandaag zei toen zij kwamen kijken: “Nou, als je nog twijfelt of het labradors zijn hoef je maar naar die gulzigheid te kijken en dan weet je genoeg!”. ’s Nachts ligt Loena trouwens wel bij de pups, ik heb de babyfoon erbij staan en ik ga ook af en toe kijken. Dat hoeft niet hoor, want Loena doet het prima en als ze er per ongeluk op 1 gaat zitten of zo, gillen ze zo hard, dat ze snel weer opstaat. Die kleintjes zijn nu al assertief!

Verder zijn we zondag nog even naar buiten geweest en naar de speeltuin met Arwen en Nemo en zo was de zondag alweer voorbij!

Vandaag kwam René en Cindy dus kijken naar de pups. Ook zij waren direct helemaal verkocht en ze hebben wel een uur gefilmd! En ik moest goed opletten, want René had ze allemaal wel stiekem mee naar huis willen nemen ;-) . We boften trouwens allemaal dat zij op kraambezoek kwamen, want het leek wel Sinterklaas, er waren bloemen voor ons met felicitaties ter ere van de pups en een cadeautje voor allebei de kindjes en een groot bot voor Loena. Kijk, zulke nieuwe baasjes moet je hebben :-) !

Alles is al geregeld voor hun puppie, er zijn al halsbandjes besteld in dezelfde stijl als haar grote broer Guilty (maar dan in het paars) en ze hebben Guilty ook al verteld dat hij zometeen zijn bank moet gaan delen, ja, deze pup krijgt haar eigen bank, die krijgt vast kapsones! Ook zij hebben al namen bedacht, maar ze willen even kijken naar het karakter van het teefje dat zij uit zullen gaan kiezen om te kijken welke naam het beste bij haar past (en aangezien ze dat ook bij Guilty perfect hebben ingeschat, komt dat vast goed!).

Ik moest vanavond ook wel erg lachen om Pat toen hij de werpkist aan het uitsoppen was en de puppies heen en weer verplaatste van de werpkist naar de wasmand met handdoek er in en weer terug (zo’n schattig gezicht, zo’n grote man met van die kleine hondjes) en hij zei, dat het voor Nala misschien ook wel leuk geweest was, zo’n nest met puppies. Maar ik waag dat toch te betwijfelen, want Nala was best wel een einzelgänger (maar wel een hele lieve!).

Zo, nu is iedereen weer op de hoogte van het wel en wee van Loena en haar pups! Ik ga mijn bed maar eens opzoeken, want echt rustig is het niet op het moment, maar dat geeft ook niet, want het is wel heel erg leuk! Welterusten!
Liefs, Manja
P.S. Dit bericht is een dag later gepost, want gisterenavond kreeg de computer ineens kuren en kon ik het bericht niet op de site plaatsen. Maar nu, alsnog!

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *