Een hele moeie blije Nemo en een halve speelgoedwinkel

Hoi allemaal,
Nou, dat is wel een heel goed begin wat betreft mijn voornemen om wat vaker te bloggen in 2009. Alweer een blog, maar ik ga het dit keer kort houden hoor (proberen althans)!
Maar ik moet toch nog even wat bloggen over het verjaardagsfeest van onze Nemo. Wat was het allemachtig druk, het was 5 uur voor ik het wist en ik heb volgens mij niemand ook maar iets te eten of te drinken gegeven, ik heb alleen maar mensen binnen gelaten en weer uit gelaten en jassen gepakt enzo en heel af en toe even met iemand gekletst over een 538 concert van Kane of andere belangrijke dingen, he Liesbeth???
Maar echt super dat er zoveel mensen waren, alleen heb ik niemand even persoonlijk aandacht kunnen geven, ik heb gelukkig nog even met mijn Ernestootje kunnen knuffelen omdat hij er was voordat de rest van de visite kwam. Gelukkig kon dat nog even, want ik zie Ernesto natuurlijk nooit genoeg en na 23 jaar moet ik hem nog altijd even knuffelen als ik hem weer zie! En de kids zijn al net zo blij als ik als zij (peet)oom Ernesto zien.
En toen stroomde de visite binnen, allemaal Nemo zijn favoriete personen, hij wist niet wat hem overkwam! Daar waren onder andere “meester” Robin, wat natuurlijk prachtig is als de liefste zwemleraar en (bijna fulltime) leerkracht even de tijd vindt om met zijn al net zo lieve vriendin Daniëlle bij je op bezoek te komen. En natuurlijk peettante Liesbeth met alle aanhang, opie, die alles wat ingepakt is meteen uit de verpakking wil slopen voor zijn favo kleinzoon en dan niet begrijpt dat dit niet al te handig is (want wat Nemo wil gebeurt ook) en omie die voor mij de visite van drinken heeft voorzien, geholpen door oma de koffietapper, die gelukkig niet vergat de koffiepads te wisselen :-) . En ik had een geweldige hulp aan Hugo, zo’n zoon moet je hebben!
Juffrouw (to be voor Nemo ;-) ) Cindy kwam ook nog even langs in de gauwigheid, voordat René zijn leven zou gaan wagen om de Kerstversiering op school er af te halen en Lana zorgde alvast voor de eerste tekening op he bord die niets met Kerst te maken had.
En dan nog mijn dinnetje Brennie met “Mickey, Yana en Dari” (ze heten anders hoor, maar Nemo blijft zr zo noemen) en papa Mart die nog even de hondenbench ging bestuderen en voor ons gaat completeren met een springveer.
Gelukkig had ik in het voorbijgaan nog even tijd om af en toe de kleine Dennis over zijn bolletje te aaien, wat een heerlijk ventje, alle visite die weg ging moest even zeggen dat het wel een heeeeeeeele lieve baby is (goed gedaan, Pieter en José;-) .
Als klap op de vuurpijl kwam toen ook nog Nemo zijn grote vriend en idool Leander met zijn 2 broers en papa en mama. Nemo is helemaal fan van hem, ze delen dezelfde liefde voor Cars en kunnen hier dan ook uren samen mee spelen (en zowaar ook samen DELEN) en Nemo wil nu ook zijn haar lang laten groeien, in navolging van Leander zijn prachtige krullen, wat ik helemaal niet erg vind, want ik houd van lang haar bij jongens!
Toen ook nog onverwacht Lotje (zoals Nemo zegt) & Luc kwamen (want ik dacht dat die niet zouden komen omdat Marianne in de nachtdienst zat, dus ik had Nemo al verteld dat die er niet zouden zijn), was zijn geluk helemaal compleet!
Om dan nog maar te zwijgen van alle ooms, tantes, nichtjes, neven, vrienden en vriendinnen die er allemaal waren.  Allemaal heel erg bedankt voor jullie komst, we vonden het super dat jullie er allemaal waren, alleen waren we een beetje beduusd door alle drukte (de hele taart die Pat gemaakt had was gewoon op!). En wat een cadeaus heeft onze jongen gekregen en Arwen is ook erg verwend. Tante Anneke, die schat, kwam nog even na haar werk en moest heel erg lachen toen ze al dat speelgoed zag en ze bedacht, dat wij wel een concurrerende speelgoedwinkel konden beginnen tegenover “haar” Intertoys.
En morgen gaat het gewone leven weer beginnen, Arwen moet weer naar school en Pat weer aan het werk. Ik heb gelukkig nog een dagje vrij om alle puinzooi op mijn gemakje op te ruimen en het speelgoed allemaal een plekje te geven (gelukkig dat we niet verhuisd zijn, dat bedacht ik me ook toen ik ons huis vandaag zo bomvol visite zag zitten, dat past toch echt niet in een huis met minder vierkante meters) en ’s avonds ga ik weer naar aquarobics. Nemo gaat woensdag nog trakteren op de creche en dan zijn alle feeselijkheden weer voorbij tot mei (hee, dat rijmt). Dan gaan we weer “gewoon” doen: (veel en hard) werken, lijnen, sporten en de komende maanden gaan we ook nog ons huis opknappen (nieuwe badkamer en keukenapparatuur enz.).
Dus na deze gezellige drukke dag gaat het harde leven weer beginnen! Heel veel liefs voor jullie allemaal en ik heb ook weer afspraken gemaakt voor heel 2009, want met niemand heb ik even lekker rustig kunnen kletsen en er zijn ook nog een hoop spellen die er nog gespeeld moeten worden en NEE PIETER, je gaat echt niet alles winnen!!! Iedereen tot de volgende (waarschijnlijk rustiger!) afspraak.

Manja en de rest

Goed voornemen voor 2009?!?

Hallo allemaal,
Allereerst voor iedereen een heel gelukkig 2009! Eindelijk ga ik weer eens een blog schrijven, sorry voor de lange afwezigheid. Excuus is uiteraard dat we het erg druk gehad hebben, maar zoals we uit Luxemburg al opgemerkt kregen, verbleven we wel HEEL lang op het zonovergoten Kos… Tja, dat zou best lekker zijn, maar dat was toch echt afgelopen na 2 heerlijke weken. Maar volgens Patrick Uijl hebben we deze blog zo lang laten staan, zodat iedereen jaloers op ons zou zijn! Kan ook nauurlijk! Maar aangezien ik een nieuwe laptop heb gekregen bij mijn nieuwe mobiele telefoon, is er toch echt geen reden om niet even een stukje te bloggen. Alleen er zullen vandaag geen foto’s bij geplaatst worden, want Pat is taarten aan het bakken voor het verjaardagsfeest van Nemo morgen. Dus die is druk bezig en ik weet nog steeds niet hoe het moet, ik ben en blijf een kneus op de computer…
Maar goed, wat heeft ons de afgelopen maanden bezig gehouden? Even samenvatten! Na onze vakantie zijn de pups weg gegaan en het gaat met alle 6 hartstikke goed. Dat is natuurlijk ontzettend fijn en we horen nog regelmatig van de baasjes hoe het met ze gaat en zien ook veel foto’s enzo op Hyves, zodat we ook kunnen zien dat het goed met ze gaat. Alle baasjes zijn blij met de pups en dat is waar we uiteraard op gehoopt hadden.
Max is zo te horen nog steeds de braafste van het stel, was in 1 dag al zindelijk en hij zit al op jachttraining, omdat hij zo graag wil werken. Rossi is een mooie stevige, echte lab geworden en doet goed zijn best op de puppycursus, hoewel hij wel een beetje een ondeugd is. Boy is toen hij nog heel klein was, erg ziek geweest, maar dankzij de goede zorgen van Lia er weer helemaal bovenop gekomen gelukkig en zij zet steeds op Hyves dat het zo’n superhond is. En geen van de honden zijn, voor zover wij hebben gehoord, bang geweest voor het vuurwerk, wat heerlijk is dat!!!
Apple is de baas over haar grote broer Guilty en slaapt iedere nacht bovenop zijn kop. Lady eet de hielen op van de maillots van de kinderen van haar baasjes op, maar is ook superlief als we de verhalen van oma Riet geloven moeten! En onze Sirius is een ontzettende schat, maar het duurde heel erg lang voordat hij zindelijk was, hij blijft dan toch kennelijk Loena’s kleine jongen en maakte er dus even vrolijk een zooitje van :-( . Maar nu is hij voor een paar weken bij tante Willy en daar was hij in 1 dag helemaal zindelijk, ’s nachts ook.
Bij tante Willy is het de afgelopen weken helemaal niet leuk geweest. Sirius is bij haar omdat Loena loops is en Sirius toch wel extra aandacht voor zijn moeder had en we niet zitten te wachten op nog een nestje (en al helemaal geen inteelt). We hebben zelfs voor de zekerheid Loena 2 prikken (100 euro!!!) laten geven om evt. bevruchting te voorkomen. Het was nl. laat te zien dat Loena loops was omdat ze alles keurig schoon houdt en Loena en Sirius ziten natuurlijk bij elkaar.
Maar gelukkig kon Sirius bij tante Willy terecht, wat zouden we toch zonder haar moeten, helemaal NIETS! Eerste Kerstdag ging ze in het Rijswijkse bos wandelen met Kyra en Sirius en tot haar (en ieders) grote schrik is Kyra tijdens het spelen met Sirius zomaar ineens dood neergevallen. Ze was pas 6 1/2 jaar. Kyra is opgehaald door de dierenambulance en naar de dierenarts gebracht, toevallig Dr. Leezer, die alleen nog maar kon zeggen dat Kyra direct overleden moet zijn, waarschijnlijk t.g.v. een hartstilstand.
Jullie begrijpen dat tante Wil heel verdrietig is en Kyra heel erg mist, maar ze is wel zo ontzettend lief geweest om Sirius bij haar te houden en hij is haar ook wel tot steun zegt ze. We hebben vorige week zaterdat afscheid genomen van Kyra en daarna is zij gecremeerd. Tante Wil heeft afgelopen maandag de as uitgestrooid op de plek in het bos waar ze overleden is en sowieso was het Rijswijkse bos Kyra haar favoriete plekje. Maar hier dus even een stukje op onze site als eerbetoon voor een ontzettend lieve hond en een supertrouwe vriendin voor tante Willy en alle andere mensen om haar heen. Kyra, we zullen je missen en speel maar lekker met Nala in de hondenhemel!
En nu is Sirius nog een week bij tante Willy en hij is op dit moment mee naar Brabant, in een rugzak in de trein. Ik denk niet dat Sirius nog terug wil komen, want hij krijgt bij tante Wil echt alle aandacht.
Verder gaat het met de kinderen allemaal goed. De feestdagen zijn ook echt feestelijk geweest, de Sint heeft weer een heleboel cadeautjes gebracht dus kennelijk waren Arwen en Nemo heel erg lief geweest. Ook met de Kerst waren er cadeautjes en hebben we de opa’s en oma’s gezien en ook de familie Morris, die over een half jaartje zal worden uitgebreid met een vierde gezinslid, dus wij worden weer oom en tante en nichtje en neefje. Leuk, he?
Met de Kerst zijn we naar de musical Floddertje geweest en naar de film, High school musical 3, senior year en ook nog naar een oecumenische kinderkerstviering, wat Arwen prachtig vond, maar Nemo vond hier niets aan. Verder hebben we voor op de PS2 “Sing star High school musical” gekocht en kan Arwen naar hartelust duetten zingen met haar idool Troy. Dus dat hebben we ook veel gedaan in de Kerstvakantie!
Arwen doet erg haar best op school en juffrouw Cindy is heel tevreden over haar. En Nemo is gisteren alweer 3 jaar geworden. Hij doet al erg zijn best om alles op het potje te doen en dat gaat ook heel erg goed. Hij wordt al een hele grote jongen. We gaan hem ook al inschrijven voor de Passe Partout, hij wil zelf ook heel graag naar school. Hij heeft het ook super naar zijn zin bij Jip&Janneke.
Bij onszelf zijn er ook nogal wat veranderingen gaande. Allereerst zijn we sportief aan het worden (jaja!!!). Pat wil in april mee gaan doen aan de amateurvariant van de Amstel Gold Race (AGR voor kenners, ik meld dit maar even, want dat scheelt weer als ik er in mijn volgende blogs over schrijf, kan ik het afkorten). Hij gaat deze dan rijden met Ron en Patrick en misschien nog wat mensen van zijn werk, hij heeft in ieder geval al een Siemensfietsoutfit. Ikzelf ga 3 keer per week sporten, curves met Arwen haar juf, Cindy, wat ook een hele gezellige en lieve meid is en dan nog een keertje aquarobics doen met mijn dinnetje Brenda (maar dat deden we al). Allemaal voor de lijn, want ik ben het gevecht met de overtollige kilo’s weer eens aan gegaan en de eerste 10 kg. zijn er al af in de afgelopen 6 weken. Ik ben dus heel blij en het gaat me goed af, het kost me weinig moeite allemaal.
Vanaf februari gaat Pat veranderen van baan, hij heeft een nieuwe functie binnen Siemens, nu op het hoofdkantoor in Den Haag. En ik ga dan ook mijn werk voor de BIG afronden en voor 50% op de woning werken, omdat ik in 2009 ga starten met een opleiding orthopedagogiek en hiervoor 20 uur per week werkzaam moet zijn in een pedagogische setting. Bovendien kan ik dan 1 baan eens een keer helemaal goed (naar mijn idee) doen, want 2 kleine contracten werkt eigenlijk niet echt voor iemand die altijd alles perfect wil weten en doen (zoals ik). Een heleboel veranderingen dus de afgelopen maanden en ook de komende maanden!
En dit zijn de afgelopen maanden even kort samengevat en dan heb ik nog niet eens verteld over het geweldige feest ter ere van mijn moeder haar 60ste verjaardag, waarvoor ik een stuk geschreven had waarom ik zelf het hardst moest huilen (lekker hoor, en zo slecht was het helemaal niet). En ik kan natuurlijk ook niet alle leuke opmerkingen van de kids opschrijven, al zal ik wel de opmerking van Arwen even vermelden toen ik het Kerstverhaal van Dick Bruna voorlas. Ik las (ik citeer): “En toen gaven zij (de 3 wijzen, red.), de wierrook, de mirre en het goud, want dat hadden ze voor Hem meegebracht”. En toen vroeg Arwen: “Voor wie hadden ze dat meegbracht?”, dus ik zei: “Voor Jezus!”, waarna je haar na zag denken en waarna ze zei:”Voor als hij groot is!”.
Verder worden we ook lichtelijk gestoord van Nemo zijn Cars-obsessie, hij heeft aan iedereen een bepaalde Carsauto gevraagd voor zijn verjaardag, met “banden op zijn oogjes” (een scene uit de film). Pat heeft hem gekocht bij iemand die deze auto’s uit Amerika invoert, want verder was deze nergens te vinden. En hij wil deze auto morgen op de taart gaan zetten. Ik ben heel benieuwd wat Nemo er van vindt!
Nou, dit waren de afgelopen 3 maanden in een notendop en ik zal proberen om weer eens iets vaker te bloggen. Hopelijk wil Pat ook nog wat foto’s op de site zetten (bijvoorbeeld van Arwen, die echt helemaal geen tanden meer in haar mond heeft, maar wel een fietsenstalling van hier tot Tokyo, of van Loena die helemaal super in conditie is of van de jarige Nemo).
Tot de volgende blog! Liefs, Manja