Een hele moeie blije Nemo en een halve speelgoedwinkel


Hoi allemaal,
Nou, dat is wel een heel goed begin wat betreft mijn voornemen om wat vaker te bloggen in 2009. Alweer een blog, maar ik ga het dit keer kort houden hoor (proberen althans)!
Maar ik moet toch nog even wat bloggen over het verjaardagsfeest van onze Nemo. Wat was het allemachtig druk, het was 5 uur voor ik het wist en ik heb volgens mij niemand ook maar iets te eten of te drinken gegeven, ik heb alleen maar mensen binnen gelaten en weer uit gelaten en jassen gepakt enzo en heel af en toe even met iemand gekletst over een 538 concert van Kane of andere belangrijke dingen, he Liesbeth???
Maar echt super dat er zoveel mensen waren, alleen heb ik niemand even persoonlijk aandacht kunnen geven, ik heb gelukkig nog even met mijn Ernestootje kunnen knuffelen omdat hij er was voordat de rest van de visite kwam. Gelukkig kon dat nog even, want ik zie Ernesto natuurlijk nooit genoeg en na 23 jaar moet ik hem nog altijd even knuffelen als ik hem weer zie! En de kids zijn al net zo blij als ik als zij (peet)oom Ernesto zien.
En toen stroomde de visite binnen, allemaal Nemo zijn favoriete personen, hij wist niet wat hem overkwam! Daar waren onder andere “meester” Robin, wat natuurlijk prachtig is als de liefste zwemleraar en (bijna fulltime) leerkracht even de tijd vindt om met zijn al net zo lieve vriendin Daniëlle bij je op bezoek te komen. En natuurlijk peettante Liesbeth met alle aanhang, opie, die alles wat ingepakt is meteen uit de verpakking wil slopen voor zijn favo kleinzoon en dan niet begrijpt dat dit niet al te handig is (want wat Nemo wil gebeurt ook) en omie die voor mij de visite van drinken heeft voorzien, geholpen door oma de koffietapper, die gelukkig niet vergat de koffiepads te wisselen :-) . En ik had een geweldige hulp aan Hugo, zo’n zoon moet je hebben!
Juffrouw (to be voor Nemo ;-) ) Cindy kwam ook nog even langs in de gauwigheid, voordat René zijn leven zou gaan wagen om de Kerstversiering op school er af te halen en Lana zorgde alvast voor de eerste tekening op he bord die niets met Kerst te maken had.
En dan nog mijn dinnetje Brennie met “Mickey, Yana en Dari” (ze heten anders hoor, maar Nemo blijft zr zo noemen) en papa Mart die nog even de hondenbench ging bestuderen en voor ons gaat completeren met een springveer.
Gelukkig had ik in het voorbijgaan nog even tijd om af en toe de kleine Dennis over zijn bolletje te aaien, wat een heerlijk ventje, alle visite die weg ging moest even zeggen dat het wel een heeeeeeeele lieve baby is (goed gedaan, Pieter en José;-) .
Als klap op de vuurpijl kwam toen ook nog Nemo zijn grote vriend en idool Leander met zijn 2 broers en papa en mama. Nemo is helemaal fan van hem, ze delen dezelfde liefde voor Cars en kunnen hier dan ook uren samen mee spelen (en zowaar ook samen DELEN) en Nemo wil nu ook zijn haar lang laten groeien, in navolging van Leander zijn prachtige krullen, wat ik helemaal niet erg vind, want ik houd van lang haar bij jongens!
Toen ook nog onverwacht Lotje (zoals Nemo zegt) & Luc kwamen (want ik dacht dat die niet zouden komen omdat Marianne in de nachtdienst zat, dus ik had Nemo al verteld dat die er niet zouden zijn), was zijn geluk helemaal compleet!
Om dan nog maar te zwijgen van alle ooms, tantes, nichtjes, neven, vrienden en vriendinnen die er allemaal waren.  Allemaal heel erg bedankt voor jullie komst, we vonden het super dat jullie er allemaal waren, alleen waren we een beetje beduusd door alle drukte (de hele taart die Pat gemaakt had was gewoon op!). En wat een cadeaus heeft onze jongen gekregen en Arwen is ook erg verwend. Tante Anneke, die schat, kwam nog even na haar werk en moest heel erg lachen toen ze al dat speelgoed zag en ze bedacht, dat wij wel een concurrerende speelgoedwinkel konden beginnen tegenover “haar” Intertoys.
En morgen gaat het gewone leven weer beginnen, Arwen moet weer naar school en Pat weer aan het werk. Ik heb gelukkig nog een dagje vrij om alle puinzooi op mijn gemakje op te ruimen en het speelgoed allemaal een plekje te geven (gelukkig dat we niet verhuisd zijn, dat bedacht ik me ook toen ik ons huis vandaag zo bomvol visite zag zitten, dat past toch echt niet in een huis met minder vierkante meters) en ’s avonds ga ik weer naar aquarobics. Nemo gaat woensdag nog trakteren op de creche en dan zijn alle feeselijkheden weer voorbij tot mei (hee, dat rijmt). Dan gaan we weer “gewoon” doen: (veel en hard) werken, lijnen, sporten en de komende maanden gaan we ook nog ons huis opknappen (nieuwe badkamer en keukenapparatuur enz.).
Dus na deze gezellige drukke dag gaat het harde leven weer beginnen! Heel veel liefs voor jullie allemaal en ik heb ook weer afspraken gemaakt voor heel 2009, want met niemand heb ik even lekker rustig kunnen kletsen en er zijn ook nog een hoop spellen die er nog gespeeld moeten worden en NEE PIETER, je gaat echt niet alles winnen!!! Iedereen tot de volgende (waarschijnlijk rustiger!) afspraak.

Manja en de rest

Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *